De Griekse cultuur

Waarom sprongen jonge Minoërs over aanstormende stieren? Wat deed Heinrich Schliemann met het ‘masker van Agamemnon’? En hoe komt het dat een stenen jongeman ineens zijn ene been naar voren zet, en daarmee de kunstgeschiedenis in beweging brengt?

In dit eerste college beginnen we bij het begin: de Cycladische idolen, de paleizen en fresco’s van Knossos en de gouden schatten van Mycene. Daarna volgen we de Griekse kunst door haar grote fasen: van de strakke geometrische vazen via de stijve archaïsche kouros naar de ontspannen klassieke figuur van de Doryphoros en de bronzen strijders van Riace. We wandelen over de Akropolis, ontdekken waarom het Parthenon nergens echt recht is, leren de Dorische, Ionische en Korinthische orde uit elkaar houden en eindigen bij de dramatische draperieën van de Nikè van Samothrake en de Stervende Galliër.

Waarom dit college ertoe doet? Bijna alles wat daarna komt, is een reactie op Griekenland. Rome kopieerde het, de Renaissance herontdekte het, het neoclassicisme vereerde het en de moderne kunst zette zich er juist tegen af. Wie de Grieken begrijpt, heeft de sleutel in handen tot de rest van deze reeks. U leert hier bovendien de basisvragen waarmee we tien weken lang kijken: wat zie ik, waarom ziet het er zo uit, en wat wilde de maker ermee zeggen?