Vroeg-Christelijke en Byzantijnse cultuur

Waarom ziet de vroegste Jezus eruit als een jonge herder zonder baard? Wat betekent een vis op een grafsteen? Waarom zetten de Romeinen de kop van een oude keizer op een nieuw lichaam? En hoe kan een goedbedoelde restauratie in Spanje wereldberoemd worden om de verkeerde redenen?

In dit derde college zien we hoe een vervolgde sekte uitgroeit tot staatsgodsdienst. We dalen af in de catacomben van Rome, waar de eerste christenen Romeinse beelden een nieuwe betekenis gaven: de kalfsdrager wordt de Goede Herder, Jonas onder de wonderboom een belofte van opstanding. Met keizer Constantijn gaan de kerkdeuren open, en daarna reizen we naar Ravenna en Constantinopel. We staan oog in oog met Justinianus en Theodora in de glinsterende mozaïeken van San Vitale en ervaren onder de koepel van de Hagia Sophia hoe architectuur de hemel naar beneden haalt. Tot slot ontdekken we de taal van de iconen, en de beeldenstrijd die erover losbarstte.

Waarom dit college ertoe doet? Hier verschuift de kunst van het lichaam naar de ziel. Niet langer de perfecte menselijke vorm staat centraal, maar het onzichtbare, het goddelijke en het symbolische. Dat lijkt een stap terug na de Grieken en Romeinen, maar het is een radicaal nieuwe manier van kijken, die duizend jaar Europese kunst zal bepalen en ons voorbereidt op de middeleeuwen van het volgende college.